Leven met ziekte verandert meer dan een lichaam. Het verandert hoe je kijkt, denkt, voelt. Het verandert hoe je je verhoudt tot de wereld.
Schrijven is voor mij een middel om dat te onderzoeken. Het geeft me de mogelijkheid om mijn ervaringen echt te voelen. Om er bij stil te staan wanneer ik soms liever wil gaan lopen.Ik schrijf over chronische ziekte, levend verlies en alles wat daar bij komt kijken.
Soms in de vorm van een kortverhaal, soms als een persoonlijk fragment, column of artikel. Wat deze teksten verbindt, is dat ze zichtbaar maken wat vaak onzichtbaar blijft, en ruimte creëren voor ervaringen die niet altijd een plaats krijgen in het publieke gesprek.
Wil je mijn volledige persoonlijke verhaal lezen? Dat kan je hier.
Op de hoogte blijven van een nieuwe tekst of publicatie? Dan kan je onderaan je mailadres achterlaten.
Kwade dagen
Maar met lichamen werkt dat zo niet. Je moet het doen met wat je hebt. Of niet.
Losgelaten
Ik weet niet precies wanneer of hoe ik het heb gedaan. Maar ik heb haar los gelaten.
Groene ogen
Ze staart me aan met een blik die ik niet kan thuisbrengen.
De kringen onder haar ogen verraden dat ze moe is.